Feb. 26, 2013

Η ιστορία ενός ονόματος, του Χρήστου Αλεφάντη

του Χρήστου Αλεφάντη

 

Ηταν σκληρή η διαβούλευση. Επί τρεις και πλέον μήνες οι προτάσεις στο ηλεκτρονικό τραπέζι (που είναι το email) έπεφταν βροχή. «Γαλαρία», «Street paper», «Στο Δρόμο», «Πιθάρι» (από τον Διογένη), «Κεραμίδι», «O Μικρός Βοριάς», «Πάγκος»... Ψάχναμε. Για τίτλο του µοναδικού ελληνικού περιοδικού δρόμου.

Από το Νοέµβριο του 2011, στην αναζήτηση επιλέξαμε και έναν όχι μικρό αριθμό φίλων, από διάφορους επαγγελματικούς και κοινωνικούς χώρους. Ένα email με φανερή κοινοποίηση έκοβε βόλτες στα inbox κάποιων ανθρώπων για εβδομάδες. Κάθε φορά που έκανε την εμφάνισή του, υπήρχε κι ένα νέο όνομα-πρόταση. Αρχές Φεβρουαρίου του 2012, ο Σπύρος Ζωνάκης έριξε την ιδέα-πρόταση που έμελλε να δώσει και την λύση στο σκληρό προβληματισμό μας: «Σχεδία»!

Σε όλους άρεσε. Το όνομα, ο συμβολισμός, η αίσθηση, το όραμα, τα γράμματα. Η πρόταση υπερψηφίστηκε και με διαφορά. Αμέσως, το νέο μεταφέρθηκε στην καλή μας φίλη και δικηγόρο Χρυσάνθη Μαρινοπούλου, η οποία έκανε την απαραίτητη έρευνα στους καταλόγους του υπουργείου Εµπορίου. Το όνομα ήταν διαθέσιμο για τη χρήση που το θέλαμε εμείς, ως τίτλος, δηλαδή, ενός περιοδικού. Στην κατηγορία 16 του υπουργείου δεν υπήρχε το όνομα «Σχεδία». Κολλήσαμε, τότε, στα χρήματα. Το ποσό που απαιτείται για την επίσηµη κατοχύρωση του ονόματος ήταν απαγορευτικό για την άμεση εκκίνηση των σχετικών διαδικασιών. Δεν υπήρχε φράγκο! Άσε που δεν είχαμε έτοιμο το λογότυπο, που σήμαινε ότι όταν αύριο-μεθαύριο καταθέταμε και το λογότυπο θα έπρεπε να πληρώσουμε πάλι ένα σωρό λεφτά. Αδιέξοδο.

Συμβιβαστήκαμε με την ιδέα της αναμονής μέχρι να βρούμε τα χρήματα που μας λείπουν. «Τόσα χρόνια δεν το έχει κατοχυρώσει κανείς, τώρα που το θέλουμε εμείς θα εμφανιστεί;», ήταν η αιτιολόγηση και παρηγοριά μαζί, που όλοι συμφωνούσαµε.

Πέρασαν μήνες. Ο Πέτρος Ζερβός και ο Παναγιώτης Μητσομπόνος σχεδίασαν το λογότυπο που κοσμεί το εξώφυλλο και την προσπάθεια ολόκληρη, η Αιμιλία Δούκα, ως δοκιμασμένη γραφίστρια, έκανε τα «τελειώματα». Και μέσα Ιανουαρίου, με τα παράβολα, τις αιτήσεις, τα χαρτόσημα και όλα τα γραφειοκρατικά συναφή στη σάκα, τρέξαμε στο κτίριο της πλατείας Κάνιγγος να κατοχυρώσουμε το όνομα. Αµ δε! Ο διάβολος το είχε σπάσει το ποδάρι. Το όνομα–αδιάθετο επί δεκαετίες– είχε «κλειστεί» από τον Απρίλιο του 2012 από τον κ. Αθανάσιο Κουτσιανά! Για μια στιγμή το περιοδικό έμενε ορφανό από όνομα. Η πρώτη μας ενέργεια ήταν να βρούμε τον κ. Κουτσιανά, να του εκθέσουμε το ζήτημα που είχε δημιουργηθεί, να μάθουμε τι τον ήθελε τον τίτλο «Σχεδία» και να αναζητήσουμε από κοινού μια λύση, ει δυνατόν. Είναι περίεργο το σύστημα του υπουργείου και οι καταχωρήσεις γίνονται ανά κατηγορία (π.χ. «εκδόσεις», γενικώς και αορίστως).

Λίγες ημέρες αργότερα, σε μια καφετέρια του Νέου Ψυχικού είχαμε το πρώτο ραντεβού. Ένας νέος, απλός, έξυπνος άνθρωπος που έχει πλήρη συναίσθηση της πραγματικότητας. Του εξηγήσαμε από κοντά όλη την ιστορία. Ποιοι είμαστε, πώς ξεκινήσαμε, πότε, γιατί, πώς… Κατάλαβε αμέσως. Του άρεσε η ιδέα, το project όλο. Σε αυτό συνέβαλε, δίχως αμφιβολία, και το γεγονός ότι, όντας φοιτητής στην Αγγλία πριν από λίγα χρόνια, γνώριζε τα περιοδικά δρόµου. Ήταν και τακτικός αναγνώστης του βρετανικού περιοδικού δρόμου «The Big Issue»!

Μας παραχώρησε τον τίτλο «Σχεδία» για το περιοδικό δρόμου, που κρατάτε στα χέρια σας. Είναι η δική του ανεκτίμητη συνεισφορά σε αυτό το κοινωνικό εγχείρημα.

Τον ευχαριστούμε θερμώς.   


Issue Articles