May 28, 2014

Λόγια της πλώρης του Χρήστου Αλεφάντη

Η χώρα των θαυμάτων
 
Οι δημοσιογράφοι και η κοινωνία το ξεπέρασαν σαν να μη σημαίνει τίποτα, σαν να μη συνέβη ποτέ. Κι όμως, εκείνες οι λίγες κουβέντες που αντάλλαξε ο υπουργός Υγείας κ. Α. Γεωργίαδης με γυναίκα (πολίτη) ασθενή, κατά τη διάρκεια της επίσκεψής του στα νοσοκομεία της Θεσσαλονίκης, αποδίδει με εξοργιστική ακρίβεια τη θλιβερή πραγματικότητα: Δεν συμπάσχουν οι κυβερνώντες με τους απλούς ανθρώπους. Δεν τους καταλαβαίνουν, δεν τους νιώθουν. Η απάντηση του υπουργού υποδηλώνει και κάτι άλλο, την αντίληψη που έχει η εξουσία ότι –λίγο ώς πολύ– μπορεί να λέει ό,τι γουστάρει και να περνάει στο ντούκου. 
 
Να αυτούσιος ο διάλογος, όπως μεταδόθηκε από τα τηλεοπτικά μέσα ενημέρωσης, στο προαύλιο ενός δημόσιου νοσοκομείου της Βορείου Ελλάδας:
 
Κυρία: «Ήρθαμε από Χαλκιδική, ήταν το μοναδικό που εφημέρευε στη Βόρεια Ελλάδα, εννιάμιση ώρες αναμονή και είμαστε τρίτη μέρα τώρα εδώ, υπέρηχο ακόμα δεν έχουμε κάνει. Και νοσηλευόμαστε».
 
Υπουργός Υγείας: «Θέλω να το πω αυτό, γιατί το ακούω συχνά από ασθενείς. Πήγα στο Όσλο στη Νορβηγία. Στο μεγαλύτερο νοσοκομείο της Ευρώπης. Αναμονή 8 ώρες. Δεν υπάρχει, κυρία μου, δημόσιο νοσοκομείο στον κόσμο χωρίς αναμονή. Μην περιμένουμε στη χώρα αυτή θαύματα».
 
Με άλλα λόγια, συνηθίστε στην ταλαιπωρία, μας λέει ο κ. υπουργός. Και πως είναι «θαύμα» να ζητάμε το αυτονόητο: Υγεία για όλους, υπηρεσίες για τον πολίτη, για τον άνθρωπο. Ω, ναι, είναι θαύμα! Αντί να δείξει ενδιαφέρον (όχι να προσποιηθεί, αλλά να ενδιαφερθεί στα αλήθεια, ως οφείλει) και να αφουγκραστεί τις αγωνίες μιας απλής γυναίκας, την «άδειασε» (και μαζί με αυτήν όλους εμάς), παραπέμποντάς την στο… μεγαλύτερο δημόσιο νοσοκομείο του κόσμου, που βρίσκεται στο Όσλο! Και εκεί περιμένουν, επιχειρηματολόγησε.
 
Αλλά, για στάσου. «Είναι δυνατόν, απορήσαμε, να περιμένει ο νορβηγός πολίτης οκτώ ώρες στο διάδρομο για έναν υπέρηχο; Αποκλείεται!» σκεφτήκαμε και αρχίσαμε να ψάχνουμε την απάντηση.
 
Επικοινωνήσαμε, καταρχάς, με νορβηγό συνάδελφο που, με χαρά, δέχθηκε να μας συνδράμει σε αυτό το έκτακτο, μικρό ρεπορτάζ. 
 
«Είναι άδικο να συγκρίνεται το εθνικό σύστημα υγείας της Νορβηγίας, όπου ΟΛΟΙ οι πολίτες έχουν δωρεάν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη με αυτό της Ελλάδας της κρίσης», ήταν η πρώτη αντίδραση της δημοσιογράφου Ίνγκεμπορκ Ελιάσεν.
 
Αλλά πού να ξέρει μια δημοσιογράφος;…
 
Ηρθαμε σε επαφή, λοιπόν, με τον Όμπουτσμαν για θέματα υγείας της ευρύτερης περιοχής του Όσλο κ. Κνουτ Φρέντρικ Θορν (Knut Fredrik Thorne).
 
Ναι, μπορεί να συμβεί καμιά φορά να περιμένει ένας ασθενής αρκετές ώρες στα έκτακτα περιστατικά, αφού πρώτα, όμως, εκτιμηθεί η περίπτωσή του. Όσον αφορά τα προγραμματισμένα ραντεβού, δεν θα πρέπει να περιμένει σχεδόν καθόλου. Τα όποια προβλήματα στα δημόσια νοσοκομεία της Νορβηγίας εμφανίζονται εξαιτίας κακής οργάνωσης και όχι λόγω έλλειψης χρημάτων. 
 
Αυτά μας διαβεβαίωσε ο Φρέντρικ Θορν.
 
Του ζητήσαμε, επίσης, να σχολιάσει τη δήλωση του έλληνα υπουργού για το τι συμβαίνει στο «μεγαλύτερο δημόσιο νοσοκομείο του κόσμου που βρίσκεται στο Όσλο». Να η απάντησή του: «Δεν θα το δεχόμουν αυτό για τους ασθενείς μου. Υπάρχουν περιπτώσεις που είναι αποδεκτό να περιμένει κάποιος για οκτώ ώρες. Αλλά, αν είναι ο κανόνας για τα προκαθορισμένα ραντεβού, αυτό σημαίνει ότι υπάρχει πρόβλημα με τον οργανισμό (σ.σ. νοσοκομείο) που θα πρέπει να διερευνηθεί. Ως υπουργός Υγείας, θα ζητούσα να ερευνηθεί ποιο είναι το πρόβλημα».
 
Συμπτωματικά, λίγες μέρες μετά την περιοδεία του κ. Ά. Γεωργιάδη στη Βόρεια Ελλάδα, τη χώρα μας επισκέφθηκε ο ίδιος ο υπουργός Υγείας της Νορβηγίας κ. Μπεντ Χόιε (Bent Høie). Βρήκαμε την ευκαιρία, λοιπόν, να επικοινωνήσουμε με το γραφείο Τύπου του νορβηγού υπουργού, ζητώντας να απαντήσει σε τρεις πολύ απλές ερωτήσεις. Μία από αυτές ήταν τι θα απαντούσε σε ανάλογο (πικρό) παράπονο μιας συμπολίτισσάς του που περιμένει με τις ώρες για έναν υπέρηχο.
 
Αρχικά, μας διαβεβαίωσαν ότι θα απαντούσαν πολύ άμεσα.
 
Όταν, στη συνέχεια, εξηγήσαμε τους λόγους του μικρού ρεπορτάζ, φαίνεται πως άλλαξαν γνώμη.
 
«Κανένα σχόλιο» («no comment»), μας είπαν.
 
Αφήνουν, φαίνεται, τα σχόλια για μας.
 
ΥΓ.: Ευχαριστώ θερμώς το συνάδελφο Γιώργο Αράπογλου για τη συμβολή του στο ρεπορτάζ.
 
 

Issue Articles